เนื้อเรื่องย่อ (Synopsis) :

ยูเชฮองกลับจากต่างประเทศเพื่อมารับช่วงบริหารกิจการโรงงานต่อจากพ่อ แม้เขาจะมีความคิดเห็นในหลาย ๆ เรื่องที่ไม่สอดคล้องกับพ่อนัก โดยมีผู้จัดการโรงงานคนปัจจุบันที่พ่อบอกว่าเขาสามารถช่วยเหลือยูเชฮองได้ แต่เหมือนว่ามุมความคิดของยูเชฮองและผู้จัดการโรงงานคนนี้ก็ไม่ค่อยตรงกัน กันสักเท่าไรนัก

กัง จินอา ต้องออกจากงานที่ทำเพราะรับผิดแทนพี่ชาย เมื่อออกจากคุกมาเธอก็พยายามสมัครเข้าทำงานในโรงงานของยูเชฮอง โดยการชักชวนของเพื่อนที่เป็นพนักงานที่นั่นก่อนแล้ว แม้ว่าจะดูยากแต่ด้วยความพยายามของเธอและการให้โอกาสคนของผู้จัดการโรงงาน เขาก็รับเธอไว้โดยไม่สนใจประวัติการติดคุกแทนพี่ชายมาก่อนของเธอ เมื่อได้เข้าไปทำงานเธอก็ทำงานพลาด จนกระทั่งถูกยูเชฮองไล่ออกจากงานพร้อมเพื่อนกลุ่มนั้นของเธอ โดยไม่สนใจคำทัดทานจากผู้จัดการโรงงาน และไม่ให้อภัยใคร ระหว่างนั้นเหมือนมีมรสุมชีวิตหนักหน่วงถาโถมเข้าสู่ชีวิตเธอ เมื่อย่าเองก็ขายบ้านเพื่อต้องการเงินไปช่วยเหลือพี่ชายที่ติดคุกให้ได้ออก มาจากคุก โดยเธอห้ามปรามการกระทำของย่าไม่ได้ พวกเธอจึงเหมือนคนไร้ที่อยู่ ทำให้ กัง จินอา โกรธพี่ชายมากขึ้น

ยูเชฮองรู้สึกว่าตกหลุมรักยุนฮีเมื่อได้พบเธอในงานเลี้ยง ซึ่งเขาก็พยายามสานสายสัมพันธ์กับเธอจนได้รู้ว่าที่แท้เธอคือเด็กผู้หญิงที่ เขาเคยรู้จักในวัยเด็ก ซึ่งบัดนี้เติบโตเป็นสาวแสนสวยแล้วเธอก็หลงรักเขามาก ๆ ขณะที่ความสัมพันธ์ของเขาและเธอคืบหน้าถึงขั้นจะหมั้นหมายนั้น วันหนึ่งระหว่างที่ยูเชฮองเมาแล้วหลับอยู่เบาะข้าง ๆ ยุนฮีขับรถไปชนย่าของกังจินอาซึ่งก็เมาแล้วข้ามถนนมาพอดี อุบัติเหตุนั้นทำให้ย่าของเธอเสียชีวิต ทำให้ยุนฮีขวัญเสีย เสียความมั่นใจในการขับรถไประยะหนึ่ง แต่เพื่อปกป้องเธอ ยูเชฮองออกหน้ารับผิดแทนว่าเขาเป็นคนขับแล้วให้ทนายของเขาพลิกเรื่องให้ย่า ของกังจินอาเป็นฝ่ายผิดเพราะความเมา เหมือนอำนาจเงินที่พวกเขามีก็ช่วยให้เรื่องนั้นจัดการได้ง่าย แต่กลับทิ้งบาดแผลไว้ในหัวใจ ยูเชฮองเมื่อเขาได้พบว่า กังจินอา พนักงานที่เขาไล่เธอออกจากงาน พนักงานที่เธอพยายามบุกมาร้องขอให้เขายกโทษและรับเธอกลับเข้าทำงานอย่างไร้ ศักดิ์ศรี คือ หลานสาวของผู้ตาย

การตายของย่า ทำให้กังจินอาป่วยจนเข้าโรงพยาบาล เธอไม่มีใครนอกจากพี่ชายไม่เอาไหนที่รับเงินค่าทำขวัญจากยูเชฮองแล้วหอบเงิน หนีไป เพื่อต่อยอดจากการพนันโดยไม่บอกให้กังจินอารู้ โดยรับปากว่าจะไม่เอาความจากอุบัติเหตุครั้งนี้ ยูเชฮองจึงจำเป็นต้องเข้าไปดูแลให้ความช่วยเหลือเธออย่างไม่ใคร่จะเต็มใจใน คราวแรก แต่เพราะอดสงสารที่เธอต้องอยู่อย่างลำบากแม้จะมีเพื่อนชาย-ยุนซองวู คอยดูแลอยู่ก็ตาม เขาตัดสินใจพาเธอมาพักรักษาตัวที่บ้านของเขาจนอาการดีขึ้น เพื่อเป็นการถ่ายความผิดบาปที่เขารู้สึกติดค้างอยู่ในใจ เขาจึงอนุญาตให้กังจินอากลับเข้าทำงานได้พร้อมเพื่อน ๆ ของเธอ แล้วยังหาหอพักให้พวกเธออยู่ด้วย เวลานั้นยูเชฮองไม่รู้ตัวหรอกว่า นอกจากความเห็นอกเห็นใจที่เขามีแก่ผู้หญิงคนนี้แล้ว เธอก้าวเข้ามายืนอยู่ในความสนใจของเขาในแทบจะทุกเรื่อง แม้กระทั่งวันที่เขาหมั้น เขากลับได้ยินเสียงเธอที่บอกว่า "ไม่อยากให้เขาหมั้น เพราะเพื่อนๆ เธอที่ชอบเขาคงเสียใจ" ความลังเลของเขาระหว่างสวมแหวนหมั้นวันนั้น ทำให้ยุนฮีซ่อนความแปลกใจไว้

ยุนฮี มาช่วยงานโปรเจคใหม่ที่บริษัทให้ยูเชฮอง เธอประหลาดใจที่เห็นยูเชฮองสนิทสนมกับกังจินอามากแต่ก็ไม่ได้ระแวงอะไร เพราะตัวเองก็รู้สึกเข้าหน้ากังจินอาไม่สนิท จนวันหนึ่งมีโอกาสได้สอนกังจินอาใช้คอมพิวเตอร์แล้วทานอาหารด้วยกันตามที่ยู เชฮองแนะนำให้เธอสองคนลองคบหากันดู เธอสองคนจึงสนิทกันมากขึ้นในเวลาต่อ กังจินอามีโอกาสได้พบแม่ของยุนฮีซึ่งเป็นแม่ที่แสนจะรักและเป็นห่วงลูกสาว มาก คนที่เติบโตมาโดยปราศจากการดูแลจากแม่อย่างเธอจึงอดอิจฉาและพลอยรู้สึก อบอุ่นไปด้วยไม่ได้

พ่อของยุนฮีเป็นหุ้นส่วนคนหนึ่งในโรงงาน หุ้นส่วนที่พยายามเข้าแทรกแซง แม้ยูเชฮองจะเป็นว่าที่ลูกเขยแต่เขาก็มีความเชื่อมั่นเป็นของตนเองมาก พ่อของยุนฮีจึงไม่สามารถจัดการขั้นแตกหักอะไรกับยูเชฮองได้เพราะยังเกรงใจ ลูกสาว ขณะที่ความสัมพันธ์ของยูเชฮองกับยุนฮีค่อย ๆ เปลี่ยนแปลงไปอย่างช้า ๆ นับแต่วันที่กังจินอาผ่านเข้ามาเป็นปมชีวิตของพวกเขา

นับวันยุนฮีค่อยๆ เริ่มรู้สึกถึงความสัมพันธ์แปลกๆ ของพวกเขา โดยเฉพาะยามกังจินอาจะเปิดร้านขายของ
แม้ยุนฮีกับแม่จะคอยช่วยเหลือ แต่ยูเชฮองก็มักแอบให้ความช่วยเหลือเธออยู่เรื่อย ๆ เช่นกัน ไม่ว่าจะแอบไปช่วยเธอถือของ เลือกของหลังเลิกงาน โดยไม่บอกให้ยุนฮีรู้ พวกเขายามอยู่ด้วยกัน หยอกล้อกันอย่างสนิทสนมและเปี่ยมสุขโดยที่ต่างฝ่ายต่างไม่รู้ตัว

วันหนึ่ง ซองวูและยุนฮีมาช่วยกังจินอาซื้อของด้วยกันทั้งคู่ ทำให้พวกเขาได้พบว่า เวลานั้นยูเชฮองก็มาช่วยกังจินอาอยู่ก่อนแล้ว พวกเขาสองคนจึงแน่ชัดว่า ทั้งกังจินอาและยูเชฮองต่างต้องหลงรักในกันและกันแม้พวกเขาสองคนเวลานั้น เหมือนจะมีคนรักของตัวเองอยู่แล้วก็ตาม

เพื่อยุนฮี และซองวูที่รักกังจินอามากเหลือเกิน รักและดูแล ช่วยเหลือเธอกับพี่ชายมาโดยตลอด แม้แต่บ้านที่เธออยู่ในปัจจุบันก็เป็นบ้านของซองวู ที่หามาเพื่อเธอและพี่ชายจะได้อยู่ด้วยกันเป็นครอบครัว กังจินอาจึงพยายามห่างจากยูเชฮอง แต่เมื่อยูเชฮองได้ค้นหาความจริงแท้ในหัวใจตนเองแล้วพบว่าเขารักกังจินอาเขา จึงตัดสินใจเลิกกับยุนฮีแล้วเผยความในใจกับ
กังจินอาอย่างตรงไปตรงมา

กังจินอาแม้จะพยายามหักห้ามใจไม่ให้รักยูเชฮองแต่ไม่สำเร็จ ส่วนยุนฮีไม่อาจยอมเลิกกับยูเชฮองได้ ยิ่งเมื่อรู้ว่าพ่อของเธอพร้อมแล้วจะจัดการยึดอำนาจบริหารจากยูเชฮองทันที ที่เขาทิ้งเธอ เธอยิ่งยอมให้เขาถูกพ่อเธอทำร้ายไม่ได้ ส่วนแม่ของเธอเมื่อรู้ว่ายุนฮีถูกกังจินอาแย่งยูเชฮองไป เธอจึงหยุดให้ความช่วยเหลือกังจินอาอีก ช่วงเวลานั้นยูเชฮองเริ่มตกที่นั่งลำบากเพราะเขายังไม่ได้รับการยอมรับจาก พนักงานเท่าไหร่ เขาเหมือนผู้บริหารที่ได้ตำแหน่งมาเพราะการสืบทอดความเป็นลูกชายของเจ้าของ กิจการ ดังนั้น ผู้จัดการโรงงานจึงช่วยอะไรเขาไม่ได้เพราะเขาเองก็ไม่เคยแสดงความไว้ในใจตัว ผู้จัดการโรงงานสักนิด เขาจึงถูกพ่อของยุนฮีแย่งอำนาจไปแล้วกีดกันเงินทุนสำหรับโปรเจคที่เขากำลัง วางแผนกับเพื่อนๆ อยู่ สุดท้ายอำนาจการบริหารจึงเปลี่ยนมือไปเป็นของผู้จัดการโรงงานแทน

พี่ชายของกังจินอาพบสมุดเงินฝากที่มีเงินโอนเข้าบัญชีของย่าก่อนตายจำนวนมาก ทำให้เขาตรวจพบว่าเจ้าของเงินคือแม่ของเขา เขาจึงสืบหาจนพบว่าแม่ที่ทิ้งเขากับน้องไป อยู่อย่างสุขสบายไม่ไกลจากเขานัก เขาจึงไปพบแม่ที่บ้านสร้างความตกใจให้แม่อย่างมาก เพราะแม่มีครอบครัวใหม่และห่วงใยความรู้สึกของพวกเขา กังซังเรียวพาน้องสาวมาพบแม่ที่บ้าน ขณะที่ยุนฮีทนไม่ได้ที่พ่อของเธอทำร้ายยูเชฮองเธอจึงหอบกระเป๋าออกจากบ้านจน ได้พบกับกังซังเรียวและกังจินอาที่หน้าบ้าน
ยุนฮีตกใจมากเมื่อรู้ว่าแม่มีลูกอีกสองคนซ่อนไว้ ส่วนกังจินอาก็ตกใจ เสียใจที่ได้พบแม่ …ตกใจที่เธอเป็นพี่สาวต่างบิดาของ ยุนฮี …

ยูเชฮองต้องเริ่มเข้าไปทำงานเป็นพนักงานของโรงงานตัวเองภายใต้ความช่วยเหลือ ของผู้จัดการโรงงานและการให้กำลังใจของกังจินอา ด้วยความพยายามของเขาและการได้ทำงานร่วมกับพนักงานระดับล่างทำให้เขาเข้าใจ ในความเหนื่อยยากของพนักงาน ความรัก ความหวัง ชีวิตหรืออนาคตที่ฝากไว้กับที่ทำงานแห่งนั้น เขาเริ่มเปลี่ยนแปลงการใช้ชีวิตด้วยการนั่งรถเมล์ไปทำงาน และร่วมงานเลี้ยงสังสรรค์กับพนักงานอย่างเป็นกันเองไม่ถือเนื้อถือตัว ทำให้เขาก็เข้าใจจุดยืนของผู้จัดการโรงงานมากขึ้นเช่นกัน

ห้องลับ …ที่เขาเคยต้องการจะรู้ว่าทำอะไรอยู่ตั้งแต่สมัยพ่อเขามีชีวิตนั้นถูกเปิด เผยแก่เขาโดยผู้จัดการโรงงาน ห้องลับมีการคิดค้นผลิตภัณฑ์ใหม่โดยไม่มีใครรู้ แล้วสิ่งนั้นก็เป็นอาวุธลับให้ยูเชฮองนำเสนอแก่ผู้บริหารในที่ประชุมเพื่อ เรียกคืนคะแนนเสียงของเขาเพื่อให้เขาได้กลับสู่ก้าวอี้ผู้บริหารได้ในเวลา ต่อมา

ยุนฮีออกจากบ้านมาเพราะโกรธทั้งพ่อและแม่แต่ก็ไม่มีที่ไป เธอต้องมาอาศัยร่วมบ้านกับกังจินอา ที่นั่นเธอได้เรียนรู้ชีวิตง่าย ๆ ของพวกเขาที่เต็มไปด้วยความห่วงใยกันและกัน แล้วเธอก็ได้รับการยอมรับเป็นน้องสาวจากพวกเขาในเวลาต่อมา แต่เธอก็ยังไม่ยอมกลับบ้านจนกว่าแม่จะยอมรับพี่ ๆ สองคนของเธอ …

พ่อของยุนฮีเมื่อถูกยูเชฮองแย่งอำนาจคืนไปได้ก็โกรธมากแล้วความโกรธนั้นก็ พาลมาถึงแม่ของยุนฮีด้วยทำให้ครอบครัวของยุนฮีเริ่มมีปัญหาเธอจึงจะกลับบ้าน เพื่อดูแลพ่อแม่ของเธอ พี่ชายของกังจินอาเมื่อรู้ว่าน้องสาวรักกับผู้ชายที่ขับรถชนย่าตายก็ไม่ต้อง การให้พวกเขาคบกัน ยุนฮีจึงจำเป็นต้องเปิดเผยความลับเรื่องเธอเป็นคนขับรถชนย่าของพี่ชายและพี่ สาวต่างพ่อตาย

พวกเขาจะทำอย่างไร เมื่อยุนฮีเปิดเผยความลับนั้นแล้ว จะสามารถอภัยให้น้องสาวคนนี้ได้หรือไม่ แล้วครอบครัวของยุนฮี จะยอมรับ ลูกชาย ลูกสาวของแม่ยุนฮีได้หรือไม่ ความรักของยูเชฮองกับกังจินอาจะดำเนินต่อไปอย่างไร ติดตามคำตอบได้จาก Three leaf clover …..