พระราชวังต้องห้าม (The Forbidden City)

นครที่ถือว่าเป็นสัญลักษณ์แห่งจักรพรรดิจีน ในสมัยอดีต คงจะต้องนึกถึงพระราชวังต้องห้าม ที่ใหญ่โตมโหฬาร ซึ่งเป็นที่ประทับ ของจักรพรรดิในราชวงศ์หมิง และราชวงศ์ชิง รวมทั้งสิ้น 24 พระองค์ ในพระราชวังต้องห้ามมีสิ่งปลูกสร้างมากมายนับไม่ถ้วน

พระราชวังต้องห้ามตั้งอยู่ใจกลางกรุงปักกิ่ง เมืองหลวงของประเทศจีน สร้างขึ้นในสมัยจักรพรรดิหย่งเล่อ จักรพรรดิลำดับที่ 5 แห่งราชวงศ์หมิง ซึ่งครองราชย์ตั้งแต่ ปี ค.ศ. 1403 - 1423 หลังจากขับไล่ชาวมองโก ออกนอกกรุงปักกิ่งได้หมด จักรพรรดิหย่งเล่อ ย้ายราชธานี จากนานกิงมาปักกิ่ง และทรงก่อสร้างพระบรมมหาราชวัง เสียใหญ่โตมโหฬาร โดยเริ่มสร้างพระราชวังแห่งนี้ เมื่อปี ค.ศ.1406 สร้างเสร็จเมื่อปี ค.ศ.1420 ใช้เวลาในการก่อสร้างทั้งสิ้น 14 ปี

สาเหตุที่ทำให้จักรพรรดิหย่งเล่อ ย้ายราชธานีมาปักกิ่ง คงต้องย้อนกลับไปในสมัยจูหยวนจาง หรือจักรพรรดิหงอู่ ผู้ล้มล้างราชวงศ์หยวน แล้วสถาปนาราชวงศ์หมิงขึ้นที่นานกิง เมื่อปี ค.ศ.1468 เมื่อสิ้นพระชนม์ลง
จูหยุนเหลิน ผู้เป็นราชโอรสได้สืบราชสมบัติ เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์หมิง มีพระนามว่า จักรพรรดิเจี้ยนเหวิน รัชกาลนี้มีอายุเพียง 4 ปี จูตี้ หรือจักรพรรดิหย่งเล่อ ผู้เป็นอาได้ชิงราชสมบัติ
จากจักรพรรดิเจี้ยนเหวิน ผู้เป็นหลาน

แต่ในการชิงราชบัลลังก์ครั้งนั้น ไม่มีใครพบศพของจักรพรรดิเจี้ยงเหวิน จักรพรรดิหย่งเล่อ ทรงคิดว่า
เจี้ยนเหวินยังมีพระชนม์อยู่ จึงหวดระแวง กลัวว่าเจี้ยนเหวินจะกลับมาแย่งชิงอำนาจ และอีกประการทรงหวั่นเกรงต่ออำนาจ อิทธิพลของขุนนางและนายทหารที่จงรักภักดี ต่อจักรพรรดิเจี้ยนเหวิน จึงย้ายราชธานีมาปักกิ่ง

พระราชวังต้องห้ามมีเนื้อที่ทั้งหมด 720,000 ตารางเมตร มีห้องทั้งหมด 9,999 ห้อง มีตำหนัก 800 องค์ พระที่นั่ง 750 และหอบูชาหลายหอ ศาลา หอพระสมุด รวมห้องหับอีกมากมาก มีสวน ลานกว้าง และทางเดินเชื่อมโยงถึงกันโดยตลอด มีคูและกำแพงที่สูงถึง 11 เมตร ล้อมรอบ

เมื่องครั้งในอดีต พระราชวังแห่งนี้ เป็นเขตหวงห้ามไม่ไห้ประชาชนเข้า แม้ข้าราชการชั้นสูง ยังต้องขออนุญาต เป็นกรณีพิเศษ จึงเรียกพระราชวังนี้ว่า "พระราชวังต้องห้าม" จักรพรรดิจะทรงประทับอยู่ในพระราชวังแห่งนี้ กั้นพระองค์จากโลกภายนอก จวบจนกระทั้ง เริ่มมีการปฏิวัติประเทศเป็นสาธารณรัฐ
ในปี ค.ศ.1911 คณะผู้ก่อการปฏิวัติบังคับจักรพรรดิปู่อี๋ ให้สละราชสมบัติ ซึ่งขณะนั้นพระองค์มีพระชนมายุได้หกพรรษา พระองค์ได้รับอนุญาตให้ประทับอยู่ในพระราชวังต้องห้าม ในฐานะที่ไม่ต่างจากนักโทษ จนถึงปี ค.ศ.1924 จึงได้รับการปลดปล่อย และในบั้นปลายชีวิต ทรงทำงานอยู่ที่สวนพฤกษศาสตร์ ในกรุงปักกิ่ง พระองค์มีพระชนม์มายุอยู่ตั้งแต่ปี ค.ศ.1906 - 1967 และเป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ชิง

ในการก่อสร้างพระราชวังต้องห้าม ใช้ช่างฝีมือกว่าหนึ่งแสนคน คนงานมากกว่าหนึ่งล้านคน ไม้ที่ใช้เป็นไม้หนามมู่ เป็นไม้เนื้อแข็งชั้นดี เอามาจากมณฑลซื่อชวน กว่างตง และยูนาน ส่วนไม้ซุงขนมาจากซื่อชวน เจียงซี เจ๋อเจียง ส่านซี และฮูนาน การตัดและการขนย้ายเป็นเรื่องสุดโหด ไม้เมื่อตัดแล้ว จะต้องทิ้งไว้บนเขาอย่างนั้น รอให้น้ำป่าหลากทะลักพัดมันลงมาเอง จากนั้นจึงค่อยบรรทุกขึ้นเรือมาปักกิ่ง

หินที่ใช้ในการก่อสร้าง นำมาจากฟ่างซาน การขนย้ายยิ่งแสนยากเข็ญกว่านัก ต้องจ้างชาวไร่ ขาวนา ในการขนย้ายหินถึง สองหมื่นคน หินแต่ละก้อนยาว 10 เมตร กว้าง 3 เมตร หนา 1.6 เมตร หากเคลื่อนย้ายผ่านภูมิภาคที่เป็นน้ำแข็ง ต้องราดน้ำลงไปเพื่อให้น้ำแข็งละลาย เมื่อมาถึงปักกิ่ง ต้องใช้ม้าและล่อลากหินเป็นพันๆ ตัว

อิฐนำมาจากหลินจิ้ง ในมณฑลซานตง การสร้างต้องใช้อิฐมากกว่าสิบล้านก้อน เพื่อใช้ปูพื้นพระราชวัง และขั้นตอนในการปูพื้นมีกรรมวิธีกว่ายี่สิบขั้นตอน แต่ละพื้นที่ใช้เวลาปูพื้นร่วมปี

กว่าจะสำเร็จเป็นพระราชวังอันใหญ่โต ต้องใช้ทรัพยากร และแรงงานมากมาย ถึงแม้ในปัจจุบันจะเปิดให้ประชาชนและนักท่องเที่ยวเข้าชม แต่ความยิ่งใหญ่ ความเล้นลับ เรื่องราวอันน่าศึกษา ยังคงซุกซ่อนอยู่ในพระราชวังแห่งนี้...พระราชวังที่ยังคงเป็น...พระราชวัง ต้องห้าม...